سینا طب | www.cinateb.com

دستگاه الکتروشوک داخلی (Internal)

دستگاه الکتروشوک داخلی (Internal) یا دفیبریلاتور قابل کاشت (ICD)، وسیله‌ای کوچک است که توسط جراحی در داخل قفسه سینه یا زیر پوست بیمار کاشته می‌شود. این دستگاه به‌طور مداوم ریتم قلب را بررسی می‌کند و در صورت بروز اختلالات خطرناک مانند فیبریلاسیون بطنی یا تاکی‌کاردی شدید، شوک الکتریکی وارد می‌کند تا ضربان قلب به حالت طبیعی بازگردد. ICD‌ها برای بیماران در معرض خطر ایست قلبی ناگهانی طراحی شده‌اند و می‌توانند جان بیمار را در شرایط بحرانی نجات دهند. این دستگاه‌ها به‌صورت دائمی در بدن باقی می‌مانند و عملکردی خودکار دارند.

اجزای دستگاه الکتروشوک

دستگاه الکتروشوک از اجزای مختلفی تشکیل شده است که هر یک نقش مهمی در عملکرد آن دارند. مهم‌ترین اجزا عبارت‌اند از: واحد تولید انرژی که شوک الکتریکی را ایجاد می‌کند، الکترودها یا پدها که روی سینه بیمار قرار می‌گیرند و شوک را منتقل می‌کنند، صفحه نمایش برای نمایش اطلاعات ضربان قلب، کنترل پنل برای تنظیم میزان انرژی و عملکرد، و در برخی مدل‌ها سیستم تحلیل خودکار ریتم قلب. این اجزا با همکاری یکدیگر به احیای قلب و بازگرداندن ریتم طبیعی کمک می‌کنند.

منبع تغذیه

منبع تغذیه در دستگاه الکتروشوک وظیفه تأمین انرژی لازم برای تولید شوک الکتریکی را بر عهده دارد. این منبع معمولاً از باتری‌های قابل شارژ یا باتری‌های لیتیومی مخصوص تشکیل شده است که توان بالایی دارند و در مواقع اضطراری عملکرد سریع و مؤثری ارائه می‌دهند. در دستگاه‌های قابل حمل، باتری نقش حیاتی دارد، زیرا باید در شرایط اورژانسی و بدون دسترسی به برق، انرژی مورد نیاز را فراهم کند. منبع تغذیه باید به‌طور منظم بررسی و در صورت نیاز تعویض یا شارژ شود تا عملکرد دستگاه دچار اختلال نشود.

کابل برق

کابل برق یکی از اجزای اصلی دستگاه الکتروشوک است که وظیفه تأمین انرژی الکتریکی از منبع برق شهری به دستگاه را بر عهده دارد. این کابل در مدل‌های غیر قابل حمل یا در زمان شارژ باتری دستگاه‌های قابل حمل استفاده می‌شود. کیفیت و سلامت کابل برق اهمیت زیادی دارد، زیرا نقص در آن ممکن است عملکرد دستگاه را مختل کند. معمولاً کابل‌ها دارای روکش مقاوم در برابر فشار، حرارت و خمیدگی هستند تا در شرایط اورژانسی دچار آسیب نشوند. بررسی منظم کابل برای اطمینان از ایمنی و عملکرد صحیح دستگاه ضروری است.

باتری

باتری یکی از اجزای حیاتی دستگاه الکتروشوک است که انرژی لازم برای تولید شوک الکتریکی را در مواقع اضطراری فراهم می‌کند. این باتری‌ها معمولاً از نوع لیتیوم یا قابل شارژ هستند و ظرفیت بالایی دارند تا چندین بار شوک مؤثر ارائه دهند. باتری در دستگاه‌های قابل حمل مانند AED نقش کلیدی دارد، زیرا در نبود برق شهری، عملکرد دستگاه به آن وابسته است. وضعیت باتری باید به‌طور منظم بررسی شود و در صورت کاهش ظرفیت یا پایان عمر مفید، تعویض گردد تا در شرایط بحرانی، دستگاه بدون نقص عمل کند.

باتری نیکل کادمیوم

باتری نیکل-کادمیوم (Ni-Cd) یکی از انواع باتری‌های قابل شارژ است که در برخی دستگاه‌های الکتروشوک مورد استفاده قرار می‌گیرد. این نوع باتری دارای عمر طولانی، قابلیت شارژ و دشارژ مکرر و عملکرد پایدار در دماهای مختلف است. از مزایای آن می‌توان به توان تخلیه بالا و قابلیت استفاده در شرایط اضطراری اشاره کرد. با این حال، باتری‌های نیکل-کادمیوم نسبت به سایر انواع جدیدتر وزن بیشتری دارند و ممکن است دچار پدیده "حافظه" شوند که ظرفیت شارژ را کاهش می‌دهد. همچنین، به دلیل وجود کادمیوم، دفع آن نیاز به رعایت نکات زیست‌محیطی دارد.

باتری سرب اسید

باتری سرب-اسید یکی از قدیمی‌ترین انواع باتری‌های قابل شارژ است که در برخی دستگاه‌های الکتروشوک، به‌ویژه مدل‌های بزرگ‌تر یا ثابت، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این باتری‌ها ظرفیت بالا و توان تخلیه سریع دارند و برای تأمین انرژی در شرایط اضطراری مناسب‌اند. از مزایای آن می‌توان به قیمت پایین و در دسترس بودن اشاره کرد. با این حال، وزن زیاد، نیاز به نگهداری منظم، و حساسیت به شارژ و دشارژ غیر اصولی از معایب آن محسوب می‌شود. همچنین، مواد شیمیایی درون آن ممکن است برای محیط زیست خطرناک باشند در صورت عدم دفع صحیح.

صفحه نمایش

صفحه نمایش یکی از اجزای مهم دستگاه الکتروشوک است که اطلاعات حیاتی مانند ریتم قلب، میزان انرژی تنظیم‌شده، وضعیت باتری و راهنمایی‌های لازم برای استفاده را نمایش می‌دهد. در دستگاه‌های پیشرفته، این صفحه ممکن است لمسی و رنگی باشد و قابلیت نمایش گراف ضربان قلب (ECG) را نیز داشته باشد. در دستگاه‌های خودکار (AED)، صفحه نمایش می‌تواند با پیام‌های تصویری یا متنی، کاربر را مرحله‌به‌مرحله راهنمایی کند. وضوح بالا و طراحی ساده صفحه نمایش، به کاربر کمک می‌کند تا در شرایط اضطراری تصمیم‌گیری سریع و دقیق‌تری داشته باشد.

گوشی پزشکی

گوشی پزشکی ابزاری است که پزشکان برای شنیدن صدای قلب، ریه‌ها و دیگر صدای‌های داخلی بدن استفاده می‌کنند. این وسیله شامل یک دیافراگم و لوله‌های انعطاف‌پذیر است که صداهای بدن را تقویت می‌کند. گوشی پزشکی در معاینه‌ها کمک می‌کند تا مشکلات قلبی، تنفسی و عروقی به‌سرعت تشخیص داده شود. این ابزار ساده و کاربردی، از تجهیزات ضروری هر پزشک است و در بیمارستان‌ها، کلینیک‌ها و مطب‌ها به کار می‌رود. مدل‌های مختلفی از گوشی پزشکی وجود دارد که هر کدام برای کاربردهای خاصی طراحی شده‌اند.

الکتروکوتر

الکتروکوتر دستگاهی پزشکی است که برای برش بافت‌ها و کنترل خونریزی در جراحی‌ها به‌کار می‌رود. این دستگاه با استفاده از جریان برق متناوب، گرمایی تولید می‌کند که باعث قطع خون‌ریزی و جداسازی دقیق بافت‌ها می‌شود. الکتروکوتر به جراحان کمک می‌کند تا عمل‌های جراحی را با دقت بیشتر و خونریزی کمتر انجام دهند. این ابزار در جراحی‌های مختلف مانند جراحی‌های پوست، زنان و زایمان، و جراحی‌های عمومی کاربرد دارد و از ایمنی بالایی برخوردار است. استفاده از الکتروکوتر موجب کاهش زمان عمل و بهبود روند بهبودی بیمار می‌شود.

تخت بیمارستانی

تخت بیمارستانی یکی از تجهیزات مهم در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی است که برای راحتی و مراقبت بهتر بیماران طراحی شده است. این تخت‌ها معمولاً قابلیت تنظیم ارتفاع و زوایای مختلف دارند تا بیمار و پرستار بتوانند وضعیت مناسب را برای درمان و استراحت انتخاب کنند. برخی مدل‌ها دارای امکاناتی مثل چرخ برای جابجایی آسان، حفاظ کناری برای ایمنی و کنترل‌های الکترونیکی هستند. تخت بیمارستانی به بهبود روند درمان کمک کرده و باعث کاهش فشارهای فیزیکی بر بیمار و کادر درمان می‌شود.